فکر کردن به "مردم چی میگن؟" امری فطری و درونی است.
همیشه دوست داشتم ذهن روشنی داشته باشم . آدمی نباشم که "حرف مردم" برام مهم باشه. فکر می کردم 100% هم موفق هستم . ولی گاهی از یه جاهایی در میره دیگه...
- اَه اَه ! آخه این چیه که تو ازش خوشت میاد؟! واه نگاه کن این عکسرو!! تو این عکسارم می بینی و ول نمیکنی؟! (یه کم به عکس دقت میکنه) به جان خودم این دختره!
- نه نیست!
- ببینش آخه! حاضر بودی دوست این بشی یه روزی؟ هرچند... تو از این خیلی مردتری!!باعث آبروریزی خانواده ت می شدی!
و من به فکر فرو رفتم و 0.5% احتمال همچین چیزیو دادم...تو دلم قند آب شد ولی یه آن به خودم گفتم ...."مردم چی میگن؟" بدنم یخ کرد... نه از تمام حرفایی که کسایی که منو می شناسن بگن (که در عرض یه ثانیه از ذهنم گذشته بود) ... نه ... از اون جمله ...."مردم چی میگن؟".فکر نمی کردم تو طبیعتم باشه بهش فکر کنم!
البته بعد ،به این امر فطری غالب شدم!!(خب دیگه ... من برم واسه خودم یه پپسی باز کنم!)
راستی... مردم چی میگن؟!
***
پَه... تا کجاها که نمیره تخیلات آدمیزاد!
.
.
.
کنجکاوین بدونین درباره کی میگفتم؟ تشریف بیارین ادامه مطلب.
* ارسال شده توسط : نیمرو !
ادامه مطلب

